وسایل و تجهیزات فردی

۴) وسایل و تجهیزات فردی

۴-۱) کلیات
۴-۱-۱) وسایل و تجهیزات حفاظت فردی وسایلی از قبیل کلاه ایمنی ، ماسک تنفسی ، گوشی حفاظتی و حمل بند کامل بدن است که برای حذف تماس مستقیم با عوامل زیان آور و یا مخاطره آمیز در محل کار ، باید کارگران ، افراد خویش فرما و سایر کسانی که در کارگاه ساختمانی فعالیت و یا به دلیلی وارد کارگاه می شوند ، متناسب با نوع عوامل زیان آور محل کار ، آنها را مورد استفاده قرار دهند . کارفرما موظف است این وسایل را تهیه و در اختیار افراد مذکور قرار دهد و بر کاربرد آنها نظارت نماید .

۴-۱-۲) کلیه وسایل و تجهیزات حفاظت فردی باید از نظر کیفیت مواد مورد استفاده و مشخصات فنی ساخت ، مطابق با استانداردهای ملی ایران یا سایر استانداردهای مورد قبول وزارت تعاون ، کار و رفاه اجتماعی و یا حسب مورد وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی باشند .

۴-۱-۳) کلیه وسایل و تجهیزات حفاظت فردی باید به طور مستمر توسط اشخاص ذیصلاح بازرسی و کنترل شده و در صورت لزوم تعمیر یا تعویض شوند تا همواره برای تأمین حفاظت کارگران آماده باشند .

۴-۱-۴) کلیه وسایل حفاظت فردی که قبلاً مورد استفاده قرار نگرفته اند ، باید قبل از اینکه در اختیار کارگران قرار گیرند ، توسط اشخاص ذیصلاح کنترل و اجازه استفاده از آنها داده شود .

۴-۱-۵) در تهیه و کاربرد وسایل و تجهیزات حفاظت فردی باید ضوابط مندرج در آیین نامه " وسایل حفاظت انفرادی " و آئین نامه " ایمنی کار در ارتفاع " مصوب شورای عالی حفاظت فنی ، لحاظ گردد .

۴-۲) کلاه ایمنی
۴-۲-۱) در کلیه کارگاه های ساختمانی که در آنها احتمال وارد آمدن صدماتی به سر افراد در اثر سقوط فرد از ارتفاع یا سقوط وسایل ، تجهیزات و مصالح و یا برخورد با موانع وجود دارد ، باید از کلاه ایمنی استاندارد استفاده شود .

۴-۳) حمایل بند کامل بدن و طناب مهار
۴-۳-۱) برای کارهایی از قبیل جوشکاری ، سیم کشی و یا هر نوع کار دیگر در ارتفاع که امکان تعبیه سازه های حفاظتی برای جلوگیری از سقوط کارگران وجود نداشته باشد ، باید وسایل و تجهیزات حفاظت فردی کار در ارتفاع از قبیل حمایل بند کامل بدن ، طناب مهار (طناب تکیه گاهی) و سایر وسایل متوقف کننده از نوع استاندارد تهیه و در اختیار آنان قرار داده شود .

۴-۳-۲) قبل از هر بار استفاده از وسایل و تجهیزات حفاظت فردی کار در ارتفاع ، کلیه قسمت ها و اجزاء آن باید از نظر داشتن خوردگی ، پارگی ، بریدگی و یا هرگونه عیب و نقص دیگر مورد بازدید و کنترل قرار گیرد .

۴-۳-۳) کارگرانی که در عمق چاه کار می کنند ، باید مجهز به حمایل بند کامل بدن و طناب مهار (طناب نجات) باشند . انتهای آزاد طناب مهار باید در بالای چاه در نقطه ثابتی محکم شود تا به محض احساس خطر ، امکان بالا کشیدن و نجات کارگر وجود داشته باشد .

۴-۴) عینک ایمنی و سپر محافظ صورت
۴-۴-۱) به هنگام جوشکاری ، برشکاری ، آهنگری ، ماسه پاشی (سند بلاست) ، بتن پاشی (شاتکریت) و نظایر آن که نوع کار باعث ایجاد خطرهایی برای سر و صورت و چشم کارگران می شود ، باید عینک ایمنی و سپر محافظ صورت استاندارد ، مناسب با نوع کار و خطرهای مربوط تهیه و در اختیار آنان قرار گیرد .

۴-۴-۲) برای کارگران ماسه پاش و بتن پاش و از این قبیل ، علاوه بر موارد فوق باید سرپوش و سربند حفاظتی نیز تهیه و در اختیار آنها گذاشته شود .

۴-۴-۳) در محیط های کاری که احتمال وجود تابش های نوری (فرابنفش ، مادون قرمز) ، گردو غبار ، گازها و بخارات مضر وجود دارد ، باید جهت پیش گیری از عوارض چشمی ، حساسیت و سوزش چشم ، عینک های حفاظتی مناسب تهیه و در اختیار کارگران قرار گیرد .

۴-۵) ماسک تنفسی حفاظتی
۴-۵-۱) در مواردی که جلوگیری از انتشار گردو غبار ، گازها و بخارهای شیمیایی زیان آور و یا تهویه محیط آلوده به مواد مزبور ، از لحاظ فنی ممکن نباشد ، باید ماسک تنفسی حفاظتی استاندارد ، مناسب با نوع کار ، شرایط محیط و خطرهای مربوط ، تهیه و در اختیار کارگران قرار داده شود .

۴-۵-۲) ماسک تنفسی که مورد استفاده قرار گرفته است ، قبل از اینکه در اختیار فرد دیگری قرار داده شود ، باید با آب نیم گرم و صابون شسته و کاملاً ضدعفونی گردد .

۴-۵-۳) ماسک های تنفسی را در مواقعی که مورد استفاده نمی باشند ، باید در محفظه های در بسته نگهداری نمود .

۴-۶) کفش و پوتین ایمنی
۴-۶-۱) برای کلیه کارگرانی که هنگام کار ، پاهایشان در معرض خطر برخورد با اجسام داغ و برنده و یا سقوط اجسام قرار دارند ، باید کفش و پوتین ایمنی استاندارد ، متناسب با نوع کار و خطر های مربوط تهیه و در اختیار آنها قرار گیرد . همچنین برای کارگرانی که در معرض خطر برق گرفتگی قرار دارند ، باید کفش ایمنی مخصوص عایق الکتریسیته تهیه و در اختیار آنها قرار گیرد .

۴-۶-۲) کفش ها و پوتین های ایمنی باید به راحتی قابل پوشیدن و در آوردن باشند و بند آنها به آسانی باز و بسته شود .

۴-۷) چکمه و نیم چکمه لاستیکی
۴-۷-۱) در عملیات بتن ریزی و در مواردی که کار ساختمانی الزاماً ً در آب انجام می شود ، به منظور حفاظت پای کارگران در مقابل بتن ، رطوبت ، آب ، گل و از این قبیل ، باید به تناسب نوع کار ، چکمه یا نیم چکمه لاستیکی استاندارد تهیه و در اختیار آنان قرار گیرد .
۴-۸) دستکش حفاظتی
۴-۸-۱) برای حفاظت دست کارگرانی که با اشیاء داغ ، تیز ، برنده و خشن و یا مواد خورنده و تحریک کننده پوست سر و کار دارند ، باید دستکش های حفاظتی استاندارد و ساقه دار ، متناسب با نوع کار و خطر های مربوط تهیه و در اختیار آنان قرار داده شود . کارگرانی که با دستگاه مته برقی و یا سایر وسایلی که قطعات گردنده آنها احتمال درگیری با دستکش آنان را دارد کار می کنند ، نباید از هیچ نوع دستکشی استفاده نمایند .

 ۴-۸-۲) به منظور حفظ جان کارگران برق کار که به هنگام کار در معرض خطر برق گرفتگی قرار دارند ، باید دستکش عایق الکتریسیته استاندارد تهیه و در اختیار آنان قرار گیرد.

۴-۹) لباس کار
۴-۹-۱) در تمام محل های کار ، باید لباس کار ، متناسب با نوع کار و خطرهایی که کارگر با آن مواجه است ، در اختیار وی قرار گیرد . به علاوه لباس کار باید طوری تهیه شود که موجب بروز حادثه نشود و کارگر بتواند با آن به راحتی وظایف خود را انجام دهد . همچنین قسمت هایی از لباس کار که در تماس با بدن کارگر می باشد باید فاقد زبری ، لبه های تیز و برجسته باشد تا از تحریک پوست و یا عوارض دیگر جلوگیری بعمل آید .

۴-۹-۲) لباس کار باید متناسب با بدن کارگر استفاده کننده بوده و هیچ قسمت آن آزاد نباشد. جیب های آن کوچک و تعداد آنها کم و همچنین شلوار آن باید بدون دوبل باشد .
 
۴-۹-۳) برای جوشکاری و مشاغل مشابه آن که کارگران در معرض پرتاب جرقه و سوختگی قرار دارند ، باید لباس کار مقاوم در برابر جرقه و آتش استاندارد تهیه و در اختیار آنان قرار گیرد .

۴-۹-۴) برای کارگرانی که در هوای بارانی و محیط های بسیار مرطوب یا سرد کار می کنند ، باید لباس متناسب با نوع کار و محیط تهیه و تحویل آنها گردد .

۴-۱۰) گوشی حفاظتی
۴-۱۰-۱) هرگاه در محل کار ، کارگران در معرض صداهای شدید و مداوم باشند باید گوشی حفاظتی مناسب تهیه و در اختیار آنها قرار گیرد .

۴-۱۰-۲) حفاظ گوش باید همه روزه تمیز شود مگر انواع یکبار مصرف آن که بعد از استفاده ، دور انداخته می شوند . ضمناً گوشی های مشترک قبل از استفاده باید ضد عفونی گردند .

۴-۱۰-۳) در مواقعی که گوشی حفاظتی مورد استفاده قرار نمی گیرد باید در جلد مخصوصی نگهداری شود تا در اثر تماس با روغن و چربی و سایر مواد دچار آلودگی و فرسودگی نگردد .

۴-۱۱) جلیقه نجات
۴-۱۱-۱) در موقع کار بر فراز و یا نزدیکی آب و موقعی خطر غرق شدن وجود دارد باید جلیقه نجات مناسب تهیه و در اختیار کارگران قرار گیرد .

۴-۱۲) گتر حفاظتی
۴-۱) به منظور حفاظت قسمت های پایینی ساق پای کارگرانی که در معرض پاشش فلزات مذاب یا جرقه های جوشکاری یا برشکاری قرار دارند باید گتر حفاظتی مناسب تهیه و در اختیار آنها قرار گیرد .

نوشته شده توسط  پویا حیاتی
شنبه, 23 تیر 772 ساعت 00:00
بازدید 5127 بار
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)