کنفرانس بتن خودتراکم ایران و کنفرانس تعمیر و نگهداری سازه های بتنی



آزمايش برش ضربه اي


مقدمه :
مقاومت اجسام در برابر نيروهاي ناگهاني يا متحرك ، در بسياري از موارد با اعمال نيروهاي تدريجي فرق مي كند. موقعيكه جسم متحركي با جسم ساكني برخورد مي كند ، عمل انتقال انرژي بوجود مي آيد كه انرژي مربوطه ممكن است به روشهاي مختلف ( مانند تغيير شكلهاي خميري و ارتجاعي ، پس ماند تغيير شكل ، عمل مالش بين قطعات و توليد گرما و... ) توسط جسم ساكن مستهلك شود . اثر تنش مربوط به برخورد دو جسم تابع ميزان تغيير شكل در دو جسم است .
در اغلب آزمايشهايي كه در اين باره انجام مي گيرد مقدار انرژيي كه صرف پاره شدن يا شكستن نمونه مي شود بعنوان معياري از مقاومت جسم در برابر ضربه تعيين مي گردد . دستگاههاي آزمايش ضربه كه بيشتر مورد استفاده قرار مي گيرند عبارتد از دستگاه آيزود Izod و شارپي Charpy كه البته به منظور استفاده هاي خاص دستگاههاي مخصوص ديگري نيز ساخته شده است . با توجه به امكانات موجود در آزمايشگاه آزمايش شارپي را انجام داديم. البته اين آزمايش نسبت به آزمايش آيزود مزايايي نيز دارد كه از آن جمله مي توان داشتن دو تكيه كاه براي نمونه نام برد كه در نتيجه قبل از برخورد هيچگونه تنشي در قطعه موجود نخواهد بود .

هدف آزمايش :
تعيين مقاومت ضربه اي دراعمال بار برشي به صورت ضربه اي بر فلزات ( فولاد ، برنج ، آلومينيوم)


وسايل آزمايش :
دستگاه ضربه ، نمونه هاي آزمايش درابعاد 55*10*10 mm فولاد ، برنج و آلومينيوم ، اره سوهان ، كوليس ، گيره

آزمایش های فولاد


شرح آزمايش :
ابتدا قطعات آزمايشي را به طول 55mm بريده و دو سر آنرا با سوهان تخت صاف مي كنيم ( مطابق شكل ) سپس با اره يك شيار به عمق 2mm در وسط قطعه ايجاد مي كنيم و با سوهان مثلثي شيار را به شكل مثلث در مي آوريم اين شيار مي تواند به شكلهاي مربعي ، مثلثي و لاله اي باشد كه بسته به امكانات موجود يكي از اين انواع روي قطعه ايجاد مي شود . ولي بهترين نوع شيار لاله اي مي باشد زيرا از تمركز تنش در گوشه هاي شيار جلوگيري مي كند . ( ما شيار نوع مثلثي را روي قطعه ايجاد كرديم ). صحت ابعاد نمونه را با استفاده از كوليس و خط كش اندازه مي گيريم . پس از آن دستگاه شارپي را روشن كرده ، زاويه حد اكثر آنرا بدست مي آوريم. ( مقدار آن 156 درجه بود) اين زاويه كه پارامتر دستگاه بوده و در تمام آزمايشات ثابت است را α مي ناميم. وزن چكش دستگاه(w) و طول بازوي(R) آنرا نيز از روي مشخصات دستگاه مي يابيم . آنگاه پاندول دستگاه را توسط بالابر آن بالا مي بريم و همانجا ثابت مي كنيم . سپس يكي از قطعات را روي تكيه گاه به نحوي قرار مي دهيم كه شيار دقيقا در وسط دو تكيه گاه قرار داشته باشد به طوريكه چكش هنگام پايين آمدن به پشت شيار روي آن اصابت كند ( مطابق شكل) آنگاه دريچه دستگاه را بسته و چكش را آزاد ميكنيم . هنگام برخورد چكش با قطعه ، چكش انرژي معيني خواهد داشت كه با استفاده از وزن ، طول بازو و ارتفاع چكش قبل از سقوط قابل محاسبه است . پس از برخورد با قطعه و شكستن آن تا ارتفاعي كمتر از ارتفاع اوليه بالا خواهد آمد . زاويه مربوط به اين ارتفاع (β) را قرائت نموده ثبت مي كنيم . اين زاويه بيانگر انرژي چكش پس از برخورد خواهد بود كه با كم نمودن اين انرژي از انرژي چكش قبل از برخورد ، انرژي جذب شده توسط نمونه قابل محاسبه خواهد بود . تك تك قطعات را به همين روش آزمايش كرده و نتايج را ثبت مي نماييم .

آزمایش های فولاد


نتایج:
یادداشت نتایج آزمایش

نوشته شده توسط  پویا حیاتی
بازدید 1335 بار
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
محتوای بیشتر در این بخش: « آزمايش خيز فلزات آزمايش كشش »

 

 

کنفرانس بتن خودتراکم ایران و کنفرانس تعمیر و نگهداری سازه های بتنی