آزمايش كشش


مقدمه :
از جمله خواص مهم در انتخاب مصالح ، مقاومت كششي و ضريب الاستيسيته آن است كه بيشترين كاربرد را در محاسبات مهندسي دارد . بطوريكه در گذشته مهندسين كلا مبناي محاسبات خود را مقاومت كششي قرار مي دادند زيرا براي مصالحي كه آنان بكار مي بردند نسبت تنش تسليم به تنش نهايي مقدار ثابتي بود اما امروزه مصالحي بكار مي رود كه تنش تسليم آنها خيلي كوچكتر از تنش نهاييشان مي باشد . جهت تعيين ضريب ارتجاعي مصالح بجز در مصالحي كه مقاومت كششي آنها نزديك به صفر است از آزمايش كشش استفاده مي شود .

آزمایش های فولاد


هدف آزمايش :
تعيين مقاومت مجاز و نهايي و حد تسليم فلزات ( فولاد )و ترسيم نمودار رفتار آنها و تعيين ضريب ارتجاعيشان

وسايل آزمايش :
نمونه آزمايش (ميلگرد آجدار از نوع AII به قطر mm14) ، اره ، سوهان ، دستگاه ، كرنش سنج مكانيكي ، ترازو

شرح آزمايش :
ابتدا نمونه آزمايشي را به اندازه مورد نظر بريده و پس از اندازه گيري طول آن با خطكش ، توسط ترازوي آزمايشگاهي وزن آنرا و بوسيله كوليس، ابعاد مقطع قطعه را اندازه مي گيريم . بهتر است قطعه لاغر باشد يعني طول آن بيش از 5 برابر قطر آن باشد . حال قطعه را در داخل فكين دستگاه قرار داده ، تنظيم مي نمائيم. حدود بارگذاري مورد نيازراحدس مي زنيم( مي توان آنرا از فرمولهاي Fy =0.6 Fu و σ=P/A بدست آورد . اين مقدار براي آرماتور14 φ بين6000 تا 8000كيلو گرم است ) و دستگاه را روي عدد بدست آمده تنظيم مي كنيم تا آسيبي به دستگاه نرسد .كرنش سنج ( گيج ) را روي دستگاه در جايي كه جابجايي فكين را بطور كامل به آن منتقل شود ، نصب ميكنيم . در صورتي كه از كرنش سنج مكانيكي استفاده مي كنيم بايد كاملا در دسترس باشد تا بتوانيم قبل از شكست نمونه - هنگامي كه نمونه در آخر حالت خميري است - آنرا از جاي خود برداريم ، در غير اينصورت گيج آسيب خواهد ديد . در اين حالت مي توانيم با خط كش افزايش طول را اندازه بگيريم.
گيج را روي صفر تنظيم كرده ، بارگذاري را به آرامي شروع مي كنيم . سرعت بارگذاري بايد مقدار معيني باشد . اگر سرعت بارگذاري بالا باشد تنش كششي نهايي بيشتر از مقدار واقعي و كرنش كمتر بدست خواهد آمد . در مدت بار گذاري در فواصل معين مقدار نيرو را از روي دستگاه و مقدار كرنش را از روي كرنش سنج قرائت و يادداشت مي كنيم .
فولاد نرم كه مورد آزمايش ما بود طبق قانون هوك رفتار مي كند . در ابتدا تغيير طول قطعه نسبت خطي با افزايش بار دارد . در اين قسمت تغيير طولها كوچكند . ضريب زاويه منحني تنش و كرنش در اين قسمت همان مدول الاستيسيته است . اگر در اين قسمت بار برداشته شود نمونه به طول اوليه خود باز مي گردد . انتهاي اين قسمت روي منحني تنش كرنش را حد ارتجاعي مي گويند . بعد از اين ديگر نمودار تنش و كرنش( و نسبت بين اين دو ) خطي نخواهد بود . در اين قسمت اگر بار برداشته شود جسم به حال اول خود باز نمي گردد. در اوايل اين قسمت نقطه تسليم ( حد تسليم ) وجود دارد در اين نقطه افزايش طول بدون افزايش بار( با افزايش ناچيز ) صورت ميگيرد . بعد از آن افزايش طول مجدداً شروع ميشود . اين افزايش نسبت به قسمت الاستيك خيلي شديدتر است . تا در نقطه اي قطعه شروع به باريك شدن مي كند (گيج برداشته شود ) و پس از آن افزايش طول بسيار شديد تر مي شود ( قابل توجه است كه سطح مقطع نمونه كم شده و تنش افزايش يافته است. ) تا قطعه در نقطه اي بنام حد گسيختگي پاره شود .
پس از آن به محاسبه و رسم نمودار مي پردازيم :

نتایج:
یادداشت نتایج آزمایش

نوشته شده توسط  پویا حیاتی
بازدید 3120 بار
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
محتوای بیشتر در این بخش: « آزمايش برش ضربه اي آزمايش پيچش »